Πέμπτη, 05 Νοεμβρίου 2009

Καταγγελία για τις εισδοχές νέων οικοτρόφων

Οι ανάγκες μας δεν χωράνε στα νουμερά τους
Την Παρασκευή 23/10 οι φοιτητές που συμμετέχουν στην εφορεία απαίτησαν να ελέγξουν δειγματοληπτικά τις αιτήσεις των υποψηφίων για εισδοχή στην εστία, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η εγκυρότητα των καταστάσεων εισαγωγής που είχαν εκδοθεί από την γραμματεία της εστίας μας. Η ενέργεια αυτή είχε ως αφορμή τα κατ’ επανάληψη περιστατικά που έχουν παρατηρηθεί εκ μέρους της γραμματείας, σχετικά με διάφορες αυθαίρετες αλλαγές δωματίων αλλά και την παράνομη παραχώρηση δωματίων σε φοιτητές που δεν δικαιούνται, χωρίς δηλαδή να έχουν εγκριθεί οι αιτήσεις τους από την εφορεία, με την πρόφαση της φιλοξενίας που προβλέπει ο αντιδραστικός κανονισμός του ΕΙΝ (Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας-συνδιαχειριστής της εστίας μαζί με το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθήνας) και έχει σαν σκοπό την είσπραξη ενοικίων. Η διεύθυνση της εστίας αρνήθηκε να τους παραδώσει τους φακέλους, παρόλο που είχαν κάθε δικαίωμα σαν μέλη της εφορείας να ελέγξουν και να πιστοποιήσουν τα στοιχεία που τους παραδίδει προς έγκριση, προφασιζόμενη την αρχή προστασίας των δεδομένων των υποψηφίων. Μόλις αυτό το επιχείρημα κατέρρευσε, επικαλέστηκε τον κανονισμό της εστίας με βάση τον οποίο είναι αναφαίρετο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση των φοιτητών να ασκούν έλεγχο στις αιτήσεις αλλά μόνο στα πλαίσια της λειτουργίας της εφορείας. Αφού διασφαλίστηκε ότι δεν θα παραποιηθούν τα στοιχεία αιτούντων μέσα στο σαββατοκύριακο οι φοιτητές αποχώρησαν και επανήλθαν την Δευτέρα όπου πραγματοποιήθηκε έλεγχος, ο οποίος απέδειξε ότι η πλειονότητα των αιτήσεων είχε σωρεία λαθών στον τρόπο υπολογισμού του εισοδήματος και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αλλάζει η σειρά προτεραιότητας των αιτούντων για την εισδοχή. Αξιοσημείωτο είναι ότι παρόλο που η εφορεία αποδέχτηκε στο σύνολο της την ανάγκη επανεξέτασης των αιτήσεων και ανέβαλε τη διαδικασία εισδοχής των φοιτητών για μια εβδομάδα, ούτε το ΕΙΝ ούτε το ΕΚΠΑ δέχτηκαν να βγει απόφαση η οποία θα αναγνώριζε και θα καταδίκαζε τα γεγονότα.
Κατά την διάρκεια του περαιτέρω ελέγχου έγινε φανερό το κατά πόσο αντιδραστικός και κοινωνικά άδικος είναι ο κανονισμός του ΕΙΝ και ότι τα κοινωνικο-οικονομικά κριτήρια που υποτίθεται ότι διασφαλίζει, προστατεύοντας τα κατώτερα οικονομικά λαϊκά στρώματα της κοινωνίας, καταστρατηγούνται στην πράξη διαιωνίζοντας τις ταξικές αδικίες ακόμη και στον χώρο της φοιτητικής μέριμνας. Καταρχήν ο κανονισμός αντιλαμβάνεται σαν εισόδημα μόνο το καθαρό φορολογητέο εισόδημα και όχι τα αυτοτελή ποσά. Αυτό σημαίνει ότι εισοδήματα που έχουν προέλθει από μερίσματα μετοχών και κέρδη εταιρειών της αλλοδαπής (off-shore εταιρείες), που σύμφωνα με το φορολογικό σύστημα που έχουν καθιερώσει οι αστικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν φορολογούνται, δεν θα πρέπει να υπολογίζονται. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα διαφόρων ειδών επιδόματα που παρέχει το κράτος σε διάφορες κοινωνικές ομάδες και παρακρατεί κατευθείαν τον φόρο εντάσσοντάς τα στα αυτοτελή ποσά, μη υπολογίζοντάς τα, και αυτά, στο φορολογητέο εισόδημα. Ακόμα και όταν παρουσιάστηκε διευκρινιστικό έγγραφο από το Υπουργείο Οικονομικών αναφέροντας ότι το συνολικό εισόδημα αποτελείται από το φορολογητέο και τα επιπλέον αυτού αυτοτελή ποσά το ΕΙΝ επικαλέστηκε και πάλι τον κανονισμό του και αρνήθηκε να βγει κοινή λίστα εισοδημάτων των υποψηφίων για την εφορεία και γι’ αυτό κατέθεσε δική του ξεχωριστή λίστα, μη αναγνωρίζοντας την διαδικασία που πρότειναν οι φοιτητές, το ΕΚΠΑ και… το Υπουργείο Οικονομικών!
Αν δούμε πιο αναλυτικά τη διαδικασία διαμόρφωσής του κατά κεφαλήν εισοδήματος θα διαπιστώσουμε ένα σωρό παράλογα πράγματα. Είναι ένας κανονισμός κατάφωρα άδικος και που πριμοδοτεί συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού. Πιο συγκεκριμένα οι μεγαλύτερες προβληματικές εντοπίζονται στον ποσοστά. Δεν είναι δυνατόν να βάζεις σε ξεχωριστή λίστα τους πρωτοετείς φοιτητές από αυτή των παλαιών ετών με ποσοστά εισδοχής 78% και 12% αντίστοιχα και η μόνη αιτιολογία αυτού να είναι ότι ο παλαιών ετών έχει μάθει τα κατατόπια της πόλης και ξέρει που θα βρει φτηνό καφέ και φαΐ (και όμως είναι επίσημη θέση του ΕΙΝ…). Θεωρούμε ότι οι ανάγκες μας δεν μεταβάλλονται με το έτος σπουδών μας και τις ίδιες ανάγκες σίτισης και στέγασης που έχει ένας πρωτοετής τις έχει και ένας τριτοετής και τις ίδιες δυσκολίες αντιμετωπίζει. Με την ίδια ακριβώς λογική δεν μπορείς να διαχωρίζεις τις ανάγκες αυτές ανάλογα με το εκπαιδευτικό ίδρυμα που ανήκει ο κάθε φοιτητής και να αποκλείεις την είσοδο σε κάποιους από ένα κτίριο το οποίο έχει φτιαχτεί με χρήματα όλων των φορολογούμενων και δεν ανήκει σε κανένα πανεπιστήμιο. Επίσης μια ευαίσθητη κοινωνική ομάδα όπως αυτή των οικογενειών των ανύπαντρων μητέρων, την εντάσσει σε ξεχωριστή λίστα με ποσοστό εισδοχής 1%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι στην περίπτωση που κατατεθ
ούν πάνω από μια αιτήσεις θα πρέπει να αποκλειστούν παρότι μπορεί να έχουν χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα απ’ ότι αυτοί που μπαίνουν με βάση την λίστα των πρωτοετών.
Μια από τις βασικότερες πάντως ενστάσεις μας είναι αυτή των εκπτώσεων στο οικογενειακό εισόδημα κατά τον υπολογισμό του κατά κεφαλήν εισοδήματος. Σύμφωνα με τον κανονισμό του ΕΙΝ τα εισοδήματα που προέρχονται από μισθωτές υπηρεσίες δικαιούνται 75% έκπτωση ενώ όλα τα άλλα εισοδήματα δεν δικαιούνται καμία έκπτωση. Πρακτικά αυτό σημαίνει κατάργηση των οικονομικών κριτηρίων υπέρ μιας συγκεκριμένης ομάδας της κοινωνίας και η αιτιολόγηση του ΕΙΝ είναι και εδώ αποστομωτική. Οι μισθωτοί δικαιούνται αυτήν την έκπτωση διότι δεν μπορεί να έχουν δηλώσει ψευδές εισόδημα. Με την θέση αυτή λοιπόν του ΕΙΝ, του ΕΚΠΑ και εμμέσως του Υπουργείο Παιδείας, όποιος δεν είναι μισθωτός (δηλαδή γεωργοί, αυτοαπασχολούμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες (πχ οικοδόμοι) κτλ) είναι αυτόματα και φοροδιαφυγάς και για αυτό δεν δέχεται καμία έκπτωση.
Τα κοινωνικά κριτήρια του ΕΙΝ στην ουσία περιορίζονται στην βοήθεια απέναντι στους πολυτέκνους οι οποίοι είναι και οι πιο ευνοημένοι. Μια πολύτεκνη οικογένεια δέχεται έκπτωση 50% και ταυτόχρονα μπαίνει κατά προτεραιότητα έναντι όλων των άλλων ομάδων εκτός των απόρων, παρόλο που υπολογίζεται το κατά κεφαλήν εισόδημα και έτσι και αλλιώς η διαίρεση γίνεται με μεγαλύτερο αριθμό μελών οικογένειας. Σίγουρα μια πολύτεκνη οικογένεια θα πρέπει να δέχεται την όσο δυνατόν μεγαλύτερη βοήθεια από το ελληνικό κράτος και σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε το αντίθετο. Από την άλλη όμως θεωρούμε μεγάλη αδικία να προηγούνται άτομα με εισόδημα που αγγίζει και τα 50.000€ όντας πολύτεκνοι, από άτομα ολιγομελών οικογενειών με οικογενειακό εισόδημα που δεν ξεπερνά τα 6.000€, συχνό φαινόμενο στις λίστες των παλαιών ετών.
Ο κανονισμός επιπλέον προβλέπει ότι 5,5% των κενών θέσεων θα τις διαχειρίζεται το ΕΙΝ για να βάλει αλλοδαπούς υπότροφους (από τους οποίους απαιτεί την καταβολή μέρους της υποτροφίας ως ενοίκιο) και ερευνητές, αποκλείοντας παράλληλα τους Έλληνες διδακτορικούς φοιτητές. Το πιο παράλογο είναι ότι η εφορεία της εστίας δεν έχει δικαίωμα να ελέγξει τις αιτήσεις αυτών, αφού τους βάζει το ΕΙΝ κατά δική του επιλογή η οποία συνήθως επηρεάζεται από το ύψος της υποτροφίας και τις «διασυνδέσεις» του υποψηφίου. Επίσης βάση της σύμβασης που έχει υπογραφεί μεταξύ ΕΚΠΑ και ΕΙΝ ο 6ος όροφος της Α ΦΕΠΑ (35 δωμάτια) διατίθεται από το πανεπιστήμιο για φιλοξενίες (και αυτές με το ανάλογο ενοίκιο) σε καθηγητές και ερευνητές ενώ οι φοιτητές που έχουν πραγματικά ανάγκη αυτές τις θέσεις, τις στερούνται.
Απέναντι σε όλα αυτά το ΕΙΝ προτάσσει την αλλαγή του κανονισμού και την αντικατάσταση με ένα σύστημα μοριοδότησης, το οποίο όμως εμπεριέχει τις ίδιες κοινωνικές αδικίες μόνο που πλέον διακατέχεται από εθνικιστικές τάσεις δίνοντας επιπλέον μόρια σε οικογένειες που έχουν παιδιά σε στρατιωτικές σχολές αλλά και βάζοντας ακαδημαϊκά κριτήρια αξιολόγησης με την εισαγωγή μορίων για τους αριστούχους φοιτητές.
Όσο υπάρχει αυτός ο κανονισμός σε ισχύ ή οποιοδήποτε άλλο διαχειριστικό μοντέλο με παρόμοια ή χειρότερα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να επιτευχθεί κοινωνική δικαιοσύνη στον χώρο της φοιτητικής μέριμνας. Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι τόσο το ΕΙΝ όσο και το πανεπιστήμιο ακολουθούν μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική η οποία βασίζεται στα νομοσχέδια (αξιολόγησης, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, ν.Πλαίσιο, ΚΕΣ) που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις της ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ, όπως αυτές εκφράστηκαν μέσα από τα συνέδρια της Μπολόνια , της Πράγας και του Βερολίνου.
Όλα αυτά τα έχουμε αντιμετωπίσει και παλιότερα, τόσο σε άλλες εστίες όσο και στην δική μας, με τις προσπάθειες επιβολής ενοικίων και εγγυήσεων, προσκόμιση αναλυτικών βαθμολογιών, την απαίτηση να κάνουμε κάθε χρόνο νέες αιτήσεις για επανεισδοχή στην εστία, την προσπάθεια διάλυσης των πολιτιστικών ομάδων και διάσπασης του συλλόγου κ।α। Σε όλα αυτά απαντήσαμε με συλλογικούς, μαζικούς αγώνες όπου διασφαλίσαμε τα δικαιώματα μας μέσα από τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των γενικών μας συνελεύσεων, το ανώτατο όργανο του συλλόγου μας।
Απο τα κάτω και τα αριστερά
υπάρχει μια φωνή που κραυγάζει:
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

Αγαπημένε μου συνοικότροφε,

είμαι κι εγώ ένας φοιτητής του ελληνικού πανεπιστημίου, γόνος μιας οικογένειας που πασχίζει με δυσκολία να βγάλει με αξιοπρέπεια το ψωμί της. Είμαι ένας φοιτητής από αυτούς τους πολλούς που θα συναντήσεις, που ξεκινάει για να κατακτήσει σιγά-σιγά το μέλλον του. Βρέθηκα να ‘μαι εδώ και να ζω σ’ αυτή τη μικρή πολιτεία, όπου όλοι μαζί κι ο καθένας ξεχωριστά ξεκινάει για να συναντήσει τα ίδια όνειρα μέσα από τις ίδιες δυσκολίες. Αποφάσισα να σου γράψω γιατί ξέρω ότι είσαι κι εσύ ένας από μας. Δεν ξέρω πραγματικά τι θα συναντήσεις αλλά ό,τι και να ναι αυτό ένα πράγμα να θυμάσαι, ότι μόνο όλοι μαζί μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα. Το ξέρω καλά αυτό, γιατί ξέρω πως κι εσύ είσαι ένας από μας. Είσαι πλέον κι εσύ ένα κομμάτι ενός συλλόγου που έχει μακρύ ταξίδι στην ιστορία, που είναι η δική μας ιστορία, από τότε που κάποιοι έκαναν καταλήψεις για να χεις κι εσύ, όπως κι εγώ ένα δωμάτιο που να χωράει τα όνειρά σου και να χτίζεις σιγά-σιγά τον κόσμο σου, το δικό μας τον κόσμο. Από τότε που κάποιοι άλλοι μου είπαν πως το μόνο φάρμακο που μπορεί να θεραπεύσει όλες τις ασθένειες του κόσμου δεν είναι άλλο από αυτό της αλληλεγγύης, και πως όλοι μαζί πρέπει να ορκιστούμε να έχει το κάθε παιδί το ψωμί και το βιβλίο του. Καλώς όρισες, λοιπόν, σ’ ένα μέρος που μπορείς να ρίξεις κι εσύ το δικό σου το σπόρο και να πιάσει τόπο, όπως έπιασαν και οι δικοί μας μέχρι σήμερα. Αρκεί να μην ξεχνάς και μην το ξεχάσεις ποτέ, φίλε, το παιδί και το βιβλίο του.
Θα τα πούμε λοιπόν, γειά σου.

Η χώρα τους δεν είναι ο τόπος μας…

Σ’ αυτήν τη χώρα φυσάει ένας κακός άνεμος…
Σ’ αυτήν τη χώρα οι Σειρήνες βαφτίζουν την ανέχεια εκσυγχρονισμό, την ανεργία ανάπτυξη, την κλοπή διαφάνεια, τα δικαιώματα λαϊκισμό, τις απολύσεις εξυγίανση.
Σ’ αυτήν τη χώρα προσπαθούν να μας πείσουν για την ευημερία των αριθμών, για την ανάπτυξη της οικονομίας, για το τρένο της Ευρώπης. Και εγώ βλέπω οικογένειες με δύο ανέργους στο σπίτι, συνταξιούχους να βγαίνουν στο δρόμο για λίγα ευρώ, εργαζομένους να απολύονται, τους φίλους να δουλεύουν ανασφάλιστοι.
Σ’ αυτήν τη χώρα φυσάει ένας κακός άνεμος. Βαφτίζουν τη συμμετοχή στους πολέμους υπερήφανη εξωτερική πολιτική. Την υποτίμηση της ζωής μας, μια σωστή οικονομική πολιτική και επιτυχία της κυβέρνησης.
Σ’ αυτήν την χώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι παράλογο να ζητάμε μόνιμη δουλειά, ότι το 8ωρο είναι αναχρονισμός και πως η αξιοπρέπεια βρίσκεται στις ουρές και τα παρακάλια για μια πρόσληψη στο δημόσιο. Ζούμε σε έναν κόσμο που πάσχει από γεροντική άνοια, σε μια χώρα που ξεχνά το παρελθόν της και υποθηκεύει το μέλλον της.
Αυτή δεν είναι η χώρα μας.
Ζούμε σε έναν τόπο που βαφτίζει τις πλειοψηφίες μειοψηφίες, τους αγώνες παρελάσεις σκοπιμότητας, που βαφτίζει κάθε τι καινούργιο ξεπερασμένο, τις ανάγκες εμπόδιο ζούμε σ’ έναν τόπο που βαφτίζει την υπερηφάνεια με τη συντήρηση την αξιοπρέπεια με την ήττα, την νεολαία με την τεμπελιά.
Αυτός είναι ο τόπος τους.
Είναι ο μόνος δρόμος για να ακουστεί η φωνή μας αφού μας έχουν φιμώσει από χρόνια, είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίσουν οι ανάγκες μας το χαμένο έδαφος. Είμαστε μια γενιά που μας περισσεύουν οι μνήμες και μας λιγοστεύουν οι αυταπάτες. Είδαμε τις μάσκες να πέφτουν. Είτε πράσινες, είτε μπλε τα πρόσωπα όλων ήταν το ίδιο αποκρουστικά. Χωρίς μεγάλα λόγια, χωρίς συνθήματα ηχηρά, χωρίς ηγέτες σηκώνουμε τα μανίκια ψηλά και αρχίζουμε να χτίζουμε μια καλύτερη πραγματικότητα. Στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις και μιλάμε γι’ αυτές, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχουν συνταγές και έτοιμες λύσεις αλλά μόνο η συλλογική ζωντάνια και η δημιουργικότητά μας, Θέλουμε να αφουγκραστούμε τον ψίθυρό που πλανιέται στους χώρους της εστίας, την αγωνία του διπλανού και τη θέληση του για ένα καινούργιο μέλλον. Στο χέρι μας είναι. Ας γυρίσουμε την πλάτη στους επίδοξους διαχειριστές της ζωής μας, Στους μελλοντικούς δικαστές των ονείρων μας.


‘Η ΑΥΤΟΙ ‘Η ΕΜΕΙΣ

Granma, μια φωνή απ’ όλους εμάς

Granma είναι μια ανεξάρτητη από κάθε επίσημο πολιτικό σχηματισμό συλλογικότητα που δραστηριοποιείται στον χώρο της εστίας και αναφέρεται στα συνολικότερα ζητήματα που αφορούν το χώρο της φοιτητικής μέριμνας συνδέοντάς τα με τα γενικότερα εκπαιδευτικά ζητήματα. Εντάσσεται στον χώρο της Αριστεράς των ανθρώπων δηλαδή που προέρχονται από τα κατώτερα λαϊκά στρώματα και που αγωνίζονται καθημερινά για έναν καινούργιο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και δυστυχία. Η Granma είναι ένα κομμάτι από όλους εμάς, είμαστε όλοι εμείς.

Είναι κομμάτι της καθημερινότητας του συλλόγου της Φοιτητικής μας Εστίας, των πόθων, της αγωνίας και των ονείρων μας, εκφράζοντας τα προβλήματα και τις ανάγκες του. Δε φιλοδοξεί σε καμία περίπτωση και αυτό πρέπει να γίνει σαφές, να αποτελέσει διαχειριστικό φορέα, χειραγωγό και καλόβολο συνομιλητή με τους φορείς Ε.Ι.Ν. και Ε.Κ.Π.Α., ούτε ασφαλώς να υποκαταστήσει το σύλλογο. Θέλει να έχει φωνή στο σύλλογο και θέλει να συμβάλλει στην πολιτικοποίηση του. Αυτή η λογική είναι και η μόνη που μπορεί να δώσει πραγματικές απαντήσεις ή να θέσει σοβαρά και θεμελιώδη αναχώματα στην οποιαδήποτε προσπάθεια καταστρατήγησης της φοιτητικής μέριμνας και να δημιουργήσει εκείνον τον πόλο-φόβητρο για την υλοποίηση και την διεύρυνση των φοιτητικών δικαιωμάτων στο χώρο των εστιών.

Λειτουργεί με τρόπο αμεσοδημοκρατικό, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα την άποψή του μέσα από ανοιχτές διαδικασίες. Αυτός θεωρούμε πως είναι και ο μόνος τρόπος για να εκφραστούν τα συμφέροντα και οι προβληματισμοί της μεγάλης πλειοψηφίας και να διαμορφωθούν στην πραγματικότητα συνειδήσεις. Η Granma δεν ανήκει σε κάποιο δίκτυο σχημάτων. Παρ’ όλα αυτά, έχει σχέσεις με όλους σχεδόν τους εστιακούς συλλόγους της Ελλάδας, καθώς και με άλλα πολιτικά μορφώματα που δραστηριοποιούνται ευρύτερα στην κοινωνία. Ενημερώνει και ενημερώνεται, προκειμένου να συντονίσει τη δράση της για να δημιουργήσει ένα ισχυρό και ενιαίο κίνημα, που θα παρεμβαίνει δραστικά στο συνολικότερο εκπαιδευτικό και κοινωνικό κίνημα.

Όλοι εμείς, παλεύουμε ενάντια σε κάθε πτυχή ενός συστήματος σκληρού, άγριου και απάνθρωπου. Ενός συστήματος που γεννά πολέμους, φτώχεια, ανεργία. Παλεύουμε ενάντια σε ένα σύστημα που έχει ξεπεραστεί ιστορικά, δείχνει καθημερινά τα όρια του, ειδικά την περίοδο που διανύουμε, και που όσο παραμένει γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνο. Και αυτό το σύστημα έχει όνομα και λέγεται καπιταλιστικό σύστημα..

Γενική Συνέλευση, η δύναμη της φωνής μας

Η γενική Συνέλευση είναι το ανώτερο αποφασιστικό όργανο λήψης αποφάσεων του συλλόγου μας. Είναι το μόνο πεδίο όπου μπορούν να αντιπαρατεθούν πολιτικές απόψεις, να ληφθούν πραγματικές πολιτικές αποφάσεις, να ακουστεί και να δυναμώσει η φωνή μας για να διεκδικούμε όσα μας ανήκουν. Στις Γενικές Συνελεύσεις οφείλουμε όλοι να προσερχόμαστε μαζικά. Γιατί;

  • Γιατί μόνο μέσα από συλλογικούς αγώνες και διεκδικήσεις μπορώ να κάνω καλύτερη την καθημερινότητά μου.
  • Γιατί είναι πολύ σημαντικό να αντισταθώ και να πολεμήσω κάθε ενέργεια που διακυβεύει το μέλλον μου και περιορίζει τα δικαιώματα μου.
  • Γιατί το διάβασμα και η προσπάθεια που κάνω για τη σχολή μπορεί να έχει αντίκρισμα μόνο μέσα από συλλογικούς αγώνες οι οποίοι μόνο θετικά μπορούν να εξασφαλίσουν για την εργασιακή μου προοπτική.
  • Για να διεκδικήσω προσωπικά και συλλογικά το μέλλον μου και να μην επαναπαύομαι στη συμμετοχή των άλλων.
  • Γιατί πρέπει να καταπολεμήσω τον ατομικισμό και τον ωχαδελφισμό που με ανάγκασαν να υιοθετήσω για να μπορέσω να επιβιώσω και να διακριθώ σε αυτό το ανταγωνιστικό σύστημα.
  • Γιατί είναι σημαντικό να συμμετέχω σε μια διαδικασία μέσα από την οποία ενδυναμώνεται το φοιτητικό κίνημα και ακούγεται η φωνή μου.
  • Γιατί τελικά η γενική συνέλευση είναι μια υποχρέωση-υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μου.

Τι είναι ο σύλλογός μας

Ο σύλλογος μας είναι το πολιτικό και κοινωνικό μας σώμα. Είμαστε όλοι εμείς που έχουμε την δυνατότητα να υπάρχουμε μέσα σ’ ένα χώρο πολυπολιτισμικό, όπου η καθημερινότητα δεν είναι συνήθεια και η συνύπαρξη δεν είναι καταναγκασμός. Ζούμε, λοιπόν, στις φοιτητικές εστίες που απέδειξαν με τους μακροχρόνιους αγώνες τους, ότι μπορούν να γεννούν ακόμα πεισματικά κόντρα στους καιρούς και τις συγκυρίες, συλλογικότητες που διεκδικούν και κραυγάζουν ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο και πως η φαντασία μπορεί ακόμα να δώσει απαντήσεις.
Πατώντας, λοιπόν , γερά στο έδαφος της πραγματικότητας και θεωρώντας ότι ρεαλιστής είναι αυτός που αποζητά το αδύνατο, αποστρεφόμενοι τις εύκολες λύσεις, πιστεύουμε ότι τα προβλήματά μας είναι κοινά όσο κοινές είναι και οι ανάγκες μας. Φωνάζουμε όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις, γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να ακουστεί δυνατά η φωνή μας. Αρνούμαστε να κάνουμε το χατίρι σε όλους αυτούς τους παροπλισμένους μηχανισμούς που ξεπηδούν εκβιαστικά από το χρονοντούλαπο της λήθης και που κόπτονται δήθεν για το κοινό καλό. Τόσα χρόνια η απάντηση στην αξιοπρέπειά μας, τις ελευθερίες και τα ακοστολόγητα όνειρά μας είναι οι αυτοσυντηρημένες εστίες, γραφειοκρατικές διαδικασίες, προσπάθειες για την επιβολή εγγυήσεων-ενοικίων και εσωτερικών κανονισμών, security και πολιτικά παζάρια με τους κάθε λογής πρόθυμους καλοθελητές … κι όλα αυτά είς βάρος των δικαιωμάτων μας.

Οι φοιτητικές εκλογές, που διεξάγονται κάθε χρόνο στον σύλλογό μας, αποτελούν για εμάς ένα ακόμα μέτωπο στα πλαίσια του οποίου αποτυπώνονται οι συσχετισμοί, και διεξάγεται μάχη ανάμεσα σε αυτούς που πραγματικά θέλουν να μη περάσει η αναδιάρθρωση, η ιδιωτικοποίηση και ο πολιτικός ευνουχισμός στον χώρο της Φοιτητικής Μέριμνας, και σε όσους είτε συγκεκαλυμμένα είτε ξεκάθαρα ευνοούν τις μεταρρυθμίσεις και τις αναδιαρθρώσεις. Στις περσινές εκλογές του φοιτητικού συλλόγου της εστίας μας οι συνοικότροφοί μας ανέδειξαν την Granma για μια ακόμα φορά ως πρώτη δύναμη με ποσοστό 87,5%, δυναμώνοντας ακόμα περισσότερο την φωνή και τις αντιστάσεις προς όφελος των δικαιωμάτων μας.

Η Granma είναι και αποτελεί πραγματικό κομμάτι του φοιτητικού κινήματος που με αφορμή τις φοιτητικές καταλήψεις των εστιών, κατά την περίοδο 2002-2004, διεκδικούσαν εστίες για όλους τους φοιτητές, εστίες αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν. Μια διαδορμή που ξεκινάει από πολύ παλιά και που καταλήγει μέχρι και την πρόσφατη έκρηξη του φοιτητικού κινήματος την περίοδο 2006-2007 όπου χιλιάδες φοιτητές και σπουδαστές είπαν όχι στην κατάργηση του δημόσιου πανεπιστημίου, είπαν όχι στην ευθυγράμμμιση με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είπαν όχι στη απαξίωση των πτυχίων μας. Είπαν όχι στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας, είπαν όχι στην όξυνση των ταξικών φραγμών.

Αναπόσπαστο κομμάτι του συλλόγου μας είναι και οι πολιτιστικές του ομάδες που έχουν οργανώσει με επιτυχία τέσσερα τριήμερα πολιτιστικά φεστιβάλ, χωρίς καμιά οικονομική ενίσχυση από κανέναν φορέα και έχουν ήδη καθιερωθεί στην συνείδηση των εστιακών αλλά και των κατοίκων περιοχών γύρω από την πανεπιστημιούπολη. Αυτά τα φεστιβάλ είναι το αποκορύφωμα της συλλογικής δουλειάς όλων των οικοτρόφων και συμβάλλουν καθοριστικά στην ποιοτική βελτίωση στην καθημερινότητα εντός εστίας.
Συμβάλλουν στην δημιουργία σχέσεων αλληλεγγύης μεταξύ όλων των φοιτητών-οικοτρόφων δίνοντας απάντηση στον πολιτισμό της αγοράς, της απομόνωσης και της show-biz. Μια προσπάθεια που έχει απαξιωθεί από πολλούς εντός και εκτός εστίας, έχει όμως ενισχυθεί αφιλοκερδώς από πολλούς καλλιτέχνες και έχει αγκαλιαστεί από το σύνολο των φοιτητών και των κατοίκων της περιοχής, συνεχίζοντας και φέτος για μια ακόμα φορά το ταξίδι της, ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του και καλώντας όλους, χωρίς κανένα οικονομικό αντίτιμο να ζήσουν από κοντά την δική μας μεγάλη γλέντι.